شعر، تاریخِ تحریف نشده ی ملت هاست... وَ قالبِ شعر من، قلبِ مردم است... پژواره

WELCOM TO: ZHAR.BLOGSKY.COM

X
تبلیغات
کالج کارآفرینی تیوان
اندیشه ی یک شاعر، باید چراغ خانه مردم باشد و نامش، ماهی بر پیشانی تاریخ... - پژواره -

آیه های سرخ...

چهارشنبه 4 تیر‌ماه سال 1393 ساعت 12:15 ب.ظ
درد هایم تازه نفس، شبی اگر
امانم دهند
اشک هایّم را تا سحر نگریم،
نمادهای مرده  پروانه هـا را
از - انجماد - نجات می دهم وُ
کلکسیونرهای بی هنر را بر
بیدی بی برگ خواهم آویخت!

=    =    =    =
برای خوشبختی ی - بشرّ -
فاقِ سعادتم را آنقدر جویدم
کهِ هِ هِ بهِ
تزریق درد ها عادت کردم؛...
مرا تنهایی: ترک این علت
تا هناسه ی آخر محال است!

مردم هشیار در چشم هاشان
برایِ
- من- چادر سیاه پوشیده اند!

=    =    =    =
زالزالک را اراذل زمانی
جای موز
با پاپیروس می خوردند؛...
برای امروز
من، بذر زیتون می کاشتم!

=    =    =    =
زیر لب آزادی را
کهِ زمزمه می کنم،
متهم می شوم
به زبــان درازی!...

=    =    =    =
پ.ن:
ایـن بغض ها دیشب
وقتی
آفتاب گیس می برید،
آیاتی ست
سرخ  که آنی رسید!

* * * * *

- پژواره -

^ ^ ^ ^ ^ ^ ^